Burmistrz Wadowic przyrównuje obronę dobrego imienia Jana Pawła II do obrony Westerplatte. Pomińmy kwestię tego, czy chodzi o obronę "dobrego imienia", czy po prostu o obronę tabu, jakim jest niepisany przez lata zakaz krytycznych wypowiedzi wobec papieża-Polaka. Zwróćmy uwagę na coś innego. Burmistrz Wadowic, twierdząc coś takiego, przyrównał siebie i innych zwolenników uchwały, do strz. Konstantego Jezierskiego, 1 września 1939 r. śmiertelnie rannego w głowę w kabinie bojowej wartowni nr 3. Do st. sierż. Wojciecha Najsarka, który pierwszego dnia II wojny światowej, rażony serią pocisków ciężkiego karabinu maszynowego, poniósł śmierć na miejscu. Do kpr. Andrzeja Kowalczyka, który 1 września ciężko ranny, pozostawiony ok. 100 metrów od wartowni nr 1, prawdopodobnie żywcem został zasypany w leju po bombie. I do wszystkich pozostałych bohaterskich żołnierzy, z których kilkudziesięciu poległo a wielu innych odniosło rany. W tym do sierż. Kazimierza Rasińskiego, już w niewoli zam...
Komentarze
Prześlij komentarz