Spacer po lesie

 


Świeże powietrze, szum liści, śpiew ptaków – las to idealne miejsce na ucieczkę od zgiełku miasta. Każdy spacer wśród drzew to mała przygoda. Można natknąć się na leśne zwierzęta, podziwiać różnorodność roślin i poczuć spokój, jaki daje natura. Nawet krótka wędrówka potrafi zregenerować siły i oczyścić umysł. To prosta przyjemność, która jest na wyciągnięcie ręki.




***


Uwaga


Poruszający film o pandemii: "Czas próby, część trzecia". aby zobaczyć kliknij https://www.iboma.media/.


Na stronie również inne ciekawe dokumenty filmowe. Zadziwią cię albo nawet zszokują.



***



Artykuł tytułu prasowego "Nowa Panorama"


Informacje o redakcji:


https://nowapanorama_blogspot_com/ 


Wpisując w przeglądarce ten link zamień podkreślniki na kropki


Następnie wpisz w belce wyszukiwania hasło "stopka redakcyjna"



MC

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Współczesne Westerplatte - czyli dziś znów się poluje na czarownice.

Obraz
Burmistrz Wadowic przyrównuje obronę dobrego imienia Jana Pawła II do obrony Westerplatte. Pomińmy kwestię tego, czy chodzi o obronę "dobrego imienia", czy po prostu o obronę tabu, jakim jest niepisany przez lata zakaz krytycznych wypowiedzi wobec papieża-Polaka. Zwróćmy uwagę na coś innego. Burmistrz Wadowic, twierdząc coś takiego, przyrównał siebie i innych zwolenników uchwały, do strz. Konstantego Jezierskiego, 1 września 1939 r. śmiertelnie rannego w głowę w kabinie bojowej wartowni nr 3. Do st. sierż. Wojciecha Najsarka, który pierwszego dnia II wojny światowej, rażony serią pocisków ciężkiego karabinu maszynowego, poniósł śmierć na miejscu. Do kpr. Andrzeja Kowalczyka, który 1 września ciężko ranny, pozostawiony ok. 100 metrów od wartowni nr 1, prawdopodobnie żywcem został zasypany w leju po bombie. I do wszystkich pozostałych bohaterskich żołnierzy, z których kilkudziesięciu poległo a wielu innych odniosło rany. W tym do sierż. Kazimierza Rasińskiego, już w niewoli zam...
Czytaj więcej

Czy świat będzie głodował przez zaniechania Polaków?

 Trwa dyskusja o tym, w jaki sposób Ukraina mogłaby wysyłać zboże do krajów zagrożonych głodem w sytuacji, gdy Rosja zablokowała możliwość ekspediowania go statkami poprzez Morze Czarne. Naturalnym kierunkiem wydawałaby się Polska. Mam nie tylko lądową granicę z Ukrainą (nie tylko - o tym za chwilę). Na razie pominę tę kwestię, że droga poprzez Polskę także została zablokowana. Co uczynił rząd PiS, gdy rolnicy zaczęli się buntować, że zamiast ich zboża w Polsce sprzedawane jest zboże ukraińskie. A było sprzedawane tylko i wyłącznie ze względu na nieudolność pisowskiej władzy (niektórzy stosują ostrzejsze określenia). Załóżmy jednak, że rząd rozwiązuje kwestię nielegalnego sprzedawania ukraińskiego zboża w Polsce.  Zauważmy, że: 1. Polska ma Linię Hutniczą Szerokotorową. Jest to tor kolejowy przystosowany do rozstawu kół stosowanych w wagonach ukraińskich. Tor ten kończy się w okolicach Dąbrowy Górniczej, gdzie też znajduje się suchy port przeładunkowy. Stąd już - bardzo dobrze...
Czytaj więcej